.

2012-01-08T01:39:00.001+01:00

Stopping By Woods on a Snowy Evening

2011-12-13T07:10:00.000+01:00

Whose woods these are I think I know.
His house is in the village though;
He will not see me stopping here
To watch his woods fill up with snow.

My little horse must think it queer
To stop without a farmhouse near
Between the woods and frozen lake
The darkest evening of the year.

He gives his harness bells a shake
To ask if there is some mistake.
The only other sound's the sweep
Of easy wind and downy flake.

The woods are lovely, dark and deep.
But I have promises to keep,
And miles to go before I sleep,
And miles to go before I sleep.
//Robert Frost

Have a holly jolly Christmas

2011-12-12T00:43:00.002+01:00

swieta bozonarodzeniowe podzielily w tym roku los wielkanocy, czyli zostaly rodzinnie odwolane. ja gdzies stracilam poczucie czasu, moze to te zablokowane reklamy w przegladarce, moze niekomercyjne radio, pewnie i jedno i drugie plus unikanie supermarketow. w kazdym razie, lezac sobie od kilku dni i cierpiac z powodu stłuczonego żebra [nikomu nie polecam], zdałam sobie nagle sprawe, że świeta tuż tuż i że może trochę nawet mi żal, że ich nie będzie. hipokrytycznie, bo przeciez nie ma ich od dawna, teraz tylko mi teskno do towarzyszacej im komercyjnej szopki, kłótni o ubieranie choinki, szalenczego kupowania prezentow ostatniego dnia, wypatrywania sniegu i głupich piosenek o ubiegłorocznej zdradzie wszedzie dookola. ech.

codzienność one year after

2011-11-03T18:03:00.000+01:00

nigdy wcześniej nie widziałam rocznie tylu żółtych liści, co w tym roku, choć może widziałam je też wcześniej, ale było to mniej więcej dwadzieścia lat temu, może siedemnaście, gdy dni spędzałam na oglądaniu świata, a mama dbała o to, żebym w miarę ówczesnych możliwości poznała go jak najwięcej, więc pamiętam spacery ulicą zbaraską i ulicą łęczycką, morze żółtych liści i kasztanów pod nogami. dziś znów zatapiałam się w szeleszczące żółte chodnikowe rzeki, a obok mnie dreptało małe, białe, włochate zwierzę, sprawca tego całego zamieszania, ze mną od roku, zawsze przy prawej bądź lewej nodze, i chociaż pokłóciliśmy się wczoraj, bo zwierzę wydoroślało na tyle, żeby spróbować strącić mnie z pozycji w stadzie, i pełne złości ugryzło w nos, dzisiaj znowu szliśmy ramię w ramię, łapę w łapę, i szurałam wśród liści, myśląc sobie, że spaceruję w kolorze żółtym już od miesiąca, a przecież byłam przekonana, że liście zaczynają gnić i znikać dużo wcześniej. ale przecież, skąd może wiedzieć coś o tym człowiek taki jak ja, zawsze między budynkami.
i tak, od myśli do myśli, od roku codziennie spaceruję, ewentualnie - prawie codziennie, co prawda, nigdy rano, tylko czasem wieczorem, zazwyczaj około południa, śliczne i słoneczne bezrobocie pozwala na to, i wszystko byłoby inaczej, gdyby nie ta codzienność, która zaczęła się rok temu, a która wprowadziła mi do codzienności większą niż dawniej uważność, uważność na potrzeby czterech nóg i niemego ciała, bezpodstawnie ufnego, bez powodu pogodnego. zrozumienie, że on nie rozpamiętuje, że nie obraża się, że nie prycha.
pokłóciliśmy się wczoraj i to ja jestem tą, która przytula się z dystansem, jakby zimniej, chociaż przedwczoraj całe jego białe ciałko przyciskałam do siebie gorąco, i widzę w jego zimnym nosie zdziwienie, ten nos nie wywącha narzuconych mu przyczyn i skutków, tak bezmyślnie ludzkich. tak samo jak przedwczoraj skacze i leży, i oddycha, i nie rozumie zmian na gorsze. ja idę obok niego wśród liści i znów powinniśmy być rodziną, a jeśli jesteśmy nią trochę mniej, to jest to moja wina, ponieważ to ja z nas dwojga posiadłam umiejętność chowania urazy, i nie umiem jej z siebie wyszorować, jakby codzienność wcześniejszych dwudziestu trzech lat życia mówiła mi: mścij się, niech pamiętają. dzisiejsza codzienność jest dla mnie łagodna, i ja się tej codzienności mam zamiar słuchać, zwłaszcza gdy mówi - nie odbieraj miłości karząc za coś, za co nikomu nie należy się kara, a na pewno nie najsurowsza, najzimniejsza, najboleśniejsza.
codzienność tego roku dawała mi w prezencie miękki, ciepły jęzor, ścierający moje łzy, w komplecie z miękkim, spokojnym oddechem. codziennie bliskość i nagle śmiech, śmiech na ulicy, rozmowy na ulicy, zakochałeś się, mały, ale spójrz, ona nie jest dla ciebie, taka wielka, śmiech w pustym domu, w domu z tylko jednym człowiekiem śmiech na cały głos, i ciągłe przytulanie, ramiona rozluźniające się w kierunku wyciągania, przyzwyczajające się do wyciągania siebie, i ciepły oddech w uchu, ktoś przytula mi się do włosów.
nieważne 'jak mocno', ważne 'jak często'. codziennie.

a strange form of life, kicking through windows, rolling on yards

2011-11-03T17:31:00.001+01:00

dziwna rzecz, że o butelkach napisałam w dniu obrony. akurat. słoikach.

kolejna płyta willa oldhama zagarnia całą moją świadomość (kolejna, która zagarnia).

przypomniało mi się dawne -- bultekowe drzewo

2011-10-10T20:02:00.001+02:00

the tiger says: "great, grrrrrreat"

2011-09-27T03:15:00.002+02:00

i znow, w najmniej spodziewanym momencie przychodzi spokoj i opanowanie. moze to tylko kwestia dawki srodkow przeciwzapalnych w mojej krwi, moze wypilam troche za duzo syropu na kaszel, a kazdy wie, ze syropem mozna sie upic. albo nacpac.

jednak jest noc, spokojna noc, a ja z koniecznosci musialam przeczytac kilka setek maili, od tych dzisiejszych do tych z grudnia i przesledzic swoja podroz wstecz, tak jak na tych komediowych filmach, kiedy sceny wyswietlane od tylu maja zupelnie odwrotne znaczenie. i chociaz nie jestem zupelnie zadowolona z tego co zobaczylam, to zrozumialam Cos i przyjrzalam sie Czemus i zobaczylam Siebie troche inaczej, wiec przyszedl spokoj, taki jaki przychodzi zawsze, gdy chociaz wiemy, ze nie mozemy nic kontrolowac, to rozumiemy co sie dzieje. Niech ten wpis bedzie jego pamiatka. Tylko spokoj moze nas uratowac.

przedostatni akapit

2011-09-24T23:58:00.000+02:00

"Pod pewnym względem każda udana terapia kończy się niepowodzeniem. Pacjent nie osiąga swego wymarzonego ideału. Uświadamia sobie, że zawsze będzie miał różne niedostatki. Wie jednak, że może się wciąż rozwijać i że sam teraz odpowiada za kontynuację twórczego procesu rozpoczętego podczas terapii. (...) Czuje, że jego stopy mocno się wspierają na ziemi, potrafi docenić rzeczywistość i przyjmuje twórczą postawę wobec problemów, które mogą się przed nim pojawić. Doświadczył radości, ale także smutku. Ma poczucie samorealizacji, obejmujące również szacunek dla mądrości ciała. Odzyskał swój potencjał twórczy."
A. Lowen

TM

2011-09-24T17:59:00.001+02:00

“Artists like to say, ‘I like a little bit of suffering and anger,’ ” he said. “But if you had a splitting headache, diarrhea and vomiting, how much would you enjoy the work and how much work would you get done? Maybe suffering is a romantic idea to get girls, but it’s an enemy to creativity.”(David Lynch)

2011-09-13T22:29:00.001+02:00

People are taking the piss out of you everyday. They butt into your life, take a cheap shot at you and then disappear. They leer at you from tall buildings and make you feel small. They make flippant comments from buses that imply you’re not sexy enough and that all the fun is happening somewhere else. They are on TV making your girlfriend feel inadequate. They have access to the most sophisticated technology the world has ever seen and they bully you with it. They are The Advertisers and they are laughing at you.

You, however, are forbidden to touch them. Trademarks, intellectual property rights and copyright law mean advertisers can say what they like wherever they like with total impunity.

Fuck that. Any advert in a public space that gives you no choice whether you see it or not is yours. It’s yours to take, re-arrange and re-use. You can do whatever you like with it. Asking for permission is like asking to keep a rock someone just threw at your head.

You owe the companies nothing. Less than nothing, you especially don’t owe them any courtesy. They owe you. They have re-arranged the world to put themselves in front of you. They never asked for your permission, don’t even start asking for theirs.

- Banksy

— Make art, not ads. (via portroids, zaschell) (via galang) (via chrisfox) (via wanderlustandtethers) (via fleetfootedfox) (via loveyourchaos)

let's be alive

2011-08-30T01:23:00.002+02:00

❝All changes, even the most longed for, have their melancholy; for what we leave behind us is a part of ourselves; we must die to one life before we can enter another.❞
-Anatole France

my week so far in no particular order

2011-05-30T14:22:00.002+02:00

jeszcze w barcelonie.
nie pamietam, kiedy zaczal sie ten tydzien. czy konczyc sie musi?
jestem jednoznacznie szczesliwa. przy tej temperaturze wiatru wpadajacego przez balkon umiem byc szczesliwa w kazdej konfiguracji. przy tej ilosci muzyki -- i perspektyw na doswiadczenie jej mocniej -- nietrudno.
jestem zwierzeciem festiwalowym, ktore zamiast snu otrzymuje dzwiek do uszu, coraz bardziej znieksztalcony przez znikajacych nad ranem ludzi i przerzedzajace sie powietrze.

polecam duzoformatowy wywiad z von trierem. albo, z niego wystarczy tylko:

Te melancholiczki, uważane za kobiety dziwne, szalone, mają zawsze szczególny dar, o którym mówi wprost Justine: "Wiem różne rzeczy".

- Kiedy czytałem o melancholii, dowiedziałem się, że w dawnych czasach do melancholików chodziło się po radę, jak do kogoś z nadprzyrodzonymi zdolnościami. Bo melancholik widzi więcej, czuje więcej, widzi rzeczy, które są dla innych niedostępne.

tak mija mi poranek - dlaczego nie kazdy?
widze, ze zaczynam sie z czyms mocno nie zgadzac (zadaje zbyt duzo: dlaczego?), wiec albo przyjdzie rewolucja, albo usne, i wzorem von triera marzyc bede o pozerajacym mnie tygrysie, ktory zje mnie, wyjmie kartke ze wszystkimi moimi pytaniami i odpowie na kazde po kolei, tylko ze ja juz nie uslysze.

infinite run

2011-05-17T17:28:00.000+02:00

ja nie wrocilam, mnie wrocono

2011-04-27T01:36:00.002+02:00

chociaz przeciez powtarzasz mi, ze ty wracasz zawsze...

ciekawe jednak, tak jest, zostac wroconym. jeszcze bardziej ciekawi mnie to, z jaka latwoscia przyszlo nam wyjechac. wszystko bylo proste i jasne. bez zbednych dywagacji. destynacje wybrane, bo sie chcialo tam, a nie nigdzie indziej. z powodu kontekstow, bynajmniej nie ekonomicznych. bilety kupione, slowniki zapakowane, jedna walizka, torba, plecak. lista rzeczy do zrobienia wypelniona jasnymi komunikatami: znalezc mieszkanie, zapisac sie na zajecia, isc na ten koncert i do tego muzeum.

takie proste.
nie bylo rozterek, czy sie chce czy sie moze nie chce. strachow i przewidywan. czytania o kursie waluty i uwzgledniania kontekstu ekonomicznego. nie sluchalo sie wywodow o polityce i statystykach zatrudnienia: "po co studiowac w hiszpanii? tam maja teraz 25proc bezrobocia...". komentarze o odleglosciach tych fizycznych oraz tych mentalnych zbywalo sie serdecznym usmiechem. przeciez tam nie moze byc tu. raz podjetej decyzji nie odmienialo sie przez wszystkie przypadki [te mozliwe i te mniej] oraz zakladki z nieskonczona iloscia i tak zupelnie zbednych informacji.
kupic bilety, spakowac sie do walizki, plecaka i torby, nie spoznic sie na samolot/wyjechac o swicie, znalezc mieszkanie, rozpakowac sie.

a tyle rzeczy wydarzylo sie w miedzyczasie. zlamane serca sie zrosly i znow rozsypaly, stracone kontakty nie zawsze udalo sie znow zawiazac, raz zobaczone nie zostalo odzobaczone ani nawet odrobine zapomniane. byly wzloty i upadki. porazki na wlasne zyczenie oraz te z przypadku. traktowano nas delikatnie oraz zupelnie bez pardonu. pokazano nam jak bardzo mozemy byc cool oraz jak wciaz jestesmy lame. przyjeto tu i zostawiono tam. skala doznan i mozliwosci wydluzyla sie przynajmniej stokrotnie, lokujac nas daleko od bieli i czerni, gdzies w bardzo szarym pośrodku. nauczono pokory, nauczono utraty swiadomosci, nauczono zycia na granicy ale tez kurczowego-trzymania-sie. zostalymy wielokrotnie zimieslowione, wrocone, nauczone, traktowane, zlamane, stracone i odzyskane, zaskoczone, pominiete, postawione, ...

tyle rzeczy... tymczasem niemal w cwiercwiecze swojej egzystencji dowiedzialysmy sie z eliza, ze ja nie potrafie oddychac, a ona chodzic. obie te czynnosci nie sprawialy nam zupelnie klopotu jako czterolatkom. majac lat 21 potrafilam wyjechac bez ogladania sie za siebie i na innych. majac lat 9 potrafilam czytac w skupieniu i bez przerw. majac lat 15scie zakochalam sie na zaboj i nie mialam zadnych rozterek dotyczacych mozliwej przyszlosci tego zwiazku.

wiec tak jak to widze teraz, wiele z tych rzeczy, ktore sie wydarzyly, naroslo na mnie jak na samoroscie. ograniczylo mozliwa aktywnosc. zakulo w gorset poloddechu, uniemozliwilo stąpanie na pelnej stopie. stalam sie ostrozna, zeby nie obic sobie zadnej z wielu narosli. odpowiedzialna za nie wszystkie zaczelam planowac, kalkulowac, rozwazac. zaufalam logice, uleglam rozsadkowi, omijam plycizny, zatoki, trzymam sie z dala od brzegu, plyne sobie wartko glownym nurtem, zycie na brzegu obserwujac z bezpiecznego dystansu.

a przeciez i tak beda wzloty i upadki, bede traktowana delikatnie albo bez pardonu, nie mozna odzobaczyc ani uniknac porazek [tych ze swojej winy i tych z przypadku], a serce w koncu sie zrosnie i znow rozsypie. zostane nie raz jeszcze zimieslowiona, a przeciez wystarczy wybrac destynacje, ustalic jasny plan dzialania, wybrac koncert i muzeum. oddorosnać.

2011-04-23T23:53:00.001+02:00

dopiero w długie noce, nieważne z jakiego powodu życiu wykradzione / otrzymane zasłużenie, odzyskuję siebie, którą znam. której myśli układają się w całość, a ta całość jest powiązana z moją przeszłością i luźno, ale pewnie zaczepia się o przyszłość.

dopiero wtedy, gdy jest północ, a ja dopiero się budzę - wiem, że wszystko jestem w stanie tej nocy pomyśleć. zwłaszcza o sobie. ciepło.

o moj boże, jak jest pięknie!

2011-02-13T14:38:00.004+01:00

... malo cos nam nie peknie, wiec trzeba to odnotowac. projekty oddane, krotki oddech w studiowaniu, raptem cztery dni, ktore sprawiaja ze budze sie z absolutnym zachwytem nad wszystkim co mnie otacza: pieknym swiatlem, pieknym blekitem, olsniewajacym oranżem, goraca czerwienia... piekna wrecz wiosna tej zimy.
zaskakuja mnie ludzie i zaskakuje mnie moje zycie. wystarczy wiec spac wiecej niz 3 razy w tygodniu, zeby odkryc, ile sie dzieje dookola, ile szalonych i genialnych pomyslow krazy nad naszymi glowami, zderzajac sie ze soba, kiedy sie spotykamy, produkujac male-wielkie eksplozje, osnienia, fale ciepla. z moja kiepska pamiecia to juz czas zalozyc jeden z tych slynnych czarnych notesow na genialne pomysly, ktorych nie wolno nigdy dotykac dzieciom i rodzicom, ktore ma sie zawsze przy sobie w malej wewnetrznej kieszonce kurtki i strzeze sie ich jak wlasnej duszy, przed zgubieniem lub zabrudzeniem.
wciaz co prawda nie wiadomo w co rece wlozyc, co mnie juz przestalo dziwic, ale slonce jest piekne, a zima hiszpanska, ludzie sa zaskakujacy, muzyka jest dobra i stara, och. dzieja sie rzeczy, Rzeczy, jak za starych dobrych czasow sprzed lat. swiat jest chetny i pcha sie. w ramiona. tak samo jak za starych dobrych czasow ludzie zawsze wracaja. i varsovie jest tak goscinna, ze czasem nawet rozwazam pozostanie.
chociaz do definicji idealu sprzed lat jeszcze sporo brakuje, to mi nie brak niczego, jest dokladnie tak, jak powinno byc. ciezka praca, ciezkie procenty i lekka glowa. nothing is impossible i przy tym juz zostanmy.
mtmie! obudz sie!

synchroniczne przebudzenie, synchroniczne "w gore i na prosta"?

[a do lineczkow prosze dodac: http://suzywire.tumblr.com/]

ps. a moze to ten rok krolika?

found

2011-01-03T21:52:00.005+01:00

at Książki | Books

Hello, 2011

2011-01-01T17:46:00.002+01:00

z wiarygodnych źródeł: ponoć ze starym rokiem będziemy się męczyć jeszcze tylko do 15 stycznia. potem będzie rok Królika i będzie oszałamiająco świetny.

2010-12-23T02:29:00.001+01:00

escape is never the safest path

2010-12-11T02:57:00.004+01:00

to był rok bezczelnie do przodu,

i myślę - że tak, przekroczyłam ten próg bezczelności, trochę we łzach i histerycznie, ale szłam dalej do przodu, więc - czy bezczelnie? bezczelnie oznacza - na przekór. a jesli na przekór, to komu? komu mam codziennie udowadniać, że moje 'do przodu' ma swoją wartość?

a wiec byl to rok bezczelnie do przodu.
pytasz komu na przekor... w moim przypadku kilka takich osob sie nazbieralo, znalazloby sie kilka zyciowych rozwodow, kilka kryzysow malzenskich, kilka zwiazkow z capulettimi. sadze, ze po tym roku lista osob, ktore moga uwazac, ze zrobilam im na przekor jest dluga. jestem wiec juz typem przekornym pelna geba.
ale najbardziej cieszy mnie to, ze bywam przekorna w stosunku do samej siebie. taki cichy bunt. pamietasz pewnie, z tysiac razy cie pytalam, gdzie konczy sie bunt? boje sie tego momentu. gdy nagle rozczeszcze irokeza, przygladze grzywke i pojde pracowac do korporacji, w ktorej rozmawia sie o zakupach i matkach innych dzieci z klasy twojego synka. tymczasem okazuje sie, ze bunt moze w ktoryms momencie, schodkami od zaplecza, po cichutku zejsc do piwnicy, nie tracac zupelnie na sile. ucichnac, przejsc do dzialalnosci konspiracyjnej, ale byc szara eminencja za sterami.

na przekor wiec... na przekor wszystkim tym chwilom malym i duzym, kiedy chcialam uciekac, tak jak zawsze uciekam, ale zostalam, oniemiala, oniesmielona, skupialam sie by nadal po prostu tam byc. stoj, oddychaj, wdech, wydech. na przekor ludziom, ktorzy
starali sie mnie przestraszyc, zawstydzic - usmiechalam sie i z calej sily, z zacisnietymi powiekami, staralam sie wierzyc, ze jestem warta. [ile jestem warta mag?] na przekor tym, ktorzy probowali mi mowic, jak mam zyc. i z kim mam zyc. albo bez kogo. siec moich kontaktow towarzyskich [i rodzinnych] przypomina pole do gry w windowsowskiego sapera. to nic. bo dobrze mi z tymi ludzmi, a oni, i ja, uwierzylismy, ze przyjaciel twego wroga moze byc i twoim przyjecielem.

i to co dla mnie najwazniejsze, na przekor wlasnym slabosciom, na przekor inercji, na przekor stracie czasu [koniecznie do zycia potrzebnej], na przekor potrzebie bycia wsrod ludzi milych i w sytuacjach prostych, na przekor wlasnemu ego, na przekor wlasnym strachom. podobnie jak u ciebie, wsrod lez, do pierwszej krwi, oblana czasem zimnym potem, bywalo ze prawie mdlejac z przerazenia, albo rozplywajac sie w cichej beznadziei.

ale tak jak dzisiaj, siedze samotnie w domu o 3ciej w nocy i znow ucze sie czegos nowego. jutro kolejne wyzwania. swiat oszalal, swiat wiruje, a ...
ja bezczelnie wciaz tu jestem, nie wysiadlam.

me and the devil

2010-12-05T18:40:00.004+01:00

to był rok bezczelnie do przodu,

i myślę - że tak, przekroczyłam ten próg bezczelności, trochę we łzach i histerycznie, ale szłam dalej do przodu, więc - czy bezczelnie? bezczelnie oznacza - na przekór. a jesli na przekór, to komu? komu mam codziennie udowadniać, że moje 'do przodu' ma swoją wartość? że wybroniwszy się histerycznie, mam do tego wszystkiego teraz prawo, w dalszym ciągu do beztroski, do używania, że myśląc-mówiąc-czując brak troski, jestem sama dla siebie swoim do tego prawem?
znam odpowiedzi, ale znam je w pewien sposób na pamięć. nie zrewidowałam tej pamięci, nie przebudowałam jej na własną rękę. to prawidłowe odpowiedzi, ale chciałabym się jeszcze kiedyś do nich dogrzebać od samego źródła, od samego środka, spod wszystkich warstw, od tego miejsca, gdzie leżę ja i nikomu się nie tłumaczę, nawet sobie, tylko jestem, ponieważ to tam jest cała ta energia, o której piszą i opowiadają ci, którzy już się przegrzebali. tam jestem ja, ze swoją energią, i chcę zdzierać po kolei każdą zaskorupiałą warstwę - kilka już mi się udało namierzyć - żeby tylko dostać się do tego, czasem już ją czuję, i nie ma w tym nic z ezoterycznego bełkotu ani głębokiego oświecenia. namierzyłam korzyści prawdziwości i teraz tego czas spróbować, a potem znów zrobić tabelkę zysków i strat. a potem długo odpoczywać.

odkryłam w sobie (na własną rękę) kolejne blizny, a jedna z nich, już nieźle zagojona, odpowiada za to, że desperacko rzucam się teraz na ratunek cudzych żyć. jestem jakby mentalnym odpowiednikiem społecznika, który ustawiałby barierki przy ruchliwej drodze, rozstawiał patrole ratowników nad jeziorem i wszystkie auta wyposażał w poduszki powietrzne. widzę z drugiej strony, że ma to swoje uzasadnienie, że ci wszyscy ludzie gdzieś w środku też drżą o te swoje ciepłe życia i z przyjemnością pozwalają czasem pogłaskać się po obolałym ciele. nie wiem jeszcze, czy robię to dla nich, czy dla siebie. tej odpowiedzi nie szukam, a musiałabym znać ją pierwsza. nie wiem jeszcze, co z tego wyniknie.

to powyżej jest chyba moim podsumowaniem roku. to, co wydarzyło się równe 4 (tylko cztery?) miesiące temu, będzie jeszcze długo mną chwiać, a jednocześnie wyjątkowo mocno trzymać mnie na ziemi.

do góry nogami stoi wszystko. gdy spotykam ludzi, którzy mnie uratowali, za każdym razem drżę z przejęcia ich ważnością. chciałabym dziękować, ale nic nie mówię, za to dbam o ich ciepłe życia. wiem, że ich siła może kiedyś znów być moją siłą.

nie używam większych niż zwykle słów, tylko mocniejsze niż zwykle przeżywam uczucia.

znów ludzie lądują na pierwszym miejscu. moje życie dzieje się za nami wszystkimi, w tle. dowiaduję się o nim zazwyczaj od innych, gdy po przepracowanym dniu czytam książkę, piję herbatę, cieszę się czasem.

mtm special edition

2010-10-29T22:25:00.002+02:00

when u think about it, the life is a fairytale

ile bajek juz, manu, za nami? wszystkie te prawdziwe milosci, za kazdym razem, jak z bajki... te konteksty, te przypadki, wszystko jest bajka.

ile trzeba miec szczescia, zeby sie w bajce urodzic?
moje zycie rodzinne, to bajka, pamietnik ksiezniczki, taki jak z filmu z siostrami olsen: ktoregos dnia dowiadujesz sie ze masz blizniaczke, ktora jest ksiezniczka... albo dowiadujesz sie sama, ze jestes zaginiona ksiezniczka, ewentualnie corka milionera, chroniona przed bogactwem dla wlasnego dobra. wszyscy zli zostaja razeni piorunem, a dobrzy odkrywaja swoja droge, ktora nosili zawsze w sobie.
wysilek zawsze sie oplaci, po wielu zwrotach akcji, w koncu zawsze udaje sie cos, przewaznie cos zupelnie innego niz bysmy sie spodziewali, ale szczescie i dobrobyt ktore w wyniku tego zdazenia na nas splywaja, nie daja sie opisac.
jak w kazdej szanujacej sie bajce, okazuje sie ze wcale nie chcielismy tego, co wydawalo nam sie ze chcemy, ale udalo sie odkryc, ze to czego pragnelismy zawsze bylo obok nas.
zawile sytuacje same sie rozwiazaly, niebezpieczenstwa okazaly sie niegrozne. marzenia na wyciagniecia dloni. podroze, zyciodajne zrodla tryskajace spod asfaltu, ksiazeta przebrani za smoki w grotach pod wydzialem, spokoj duszy za siedmioma gorami, ktore udalo sie mimo wichury przejsc, za siedmioma rzekami, przez ktore pomogly sie przeprawic dobre wrozki przebrane za przechodniow i panie z szatni, magiczne zaklecia w esemesach, eliksiry prawdomownosci i odkrycia, eat me alice.
krolicze nory i wielkie przestworza, za kazdym zakretem niespodzianka i jak w bajkach, trzeba uzbroic sie czasem w cierpliwosc i zapuscic warkocz, ewentualnie przeplakac siedem dni i nocy, by uslyszal cie czarodziej i objal swoja ochrona.

wyposazone od urodzenia w magiczne ksiegi przepowiedni i zaklec, w melodie zaklinajace rzeczywistosc, w kilka waznych rytualow.

naprawde, gdyby sie nad tym zastanowic, udalo nam sie przezyc juz kilka bajek. to znaczy, tak sadze, ze obu nam sie udalo. ja w kazdym razie spojrzalam dzisiaj wstecz i stwierdzilam, ze kilka tych bajek udalo sie przezyc i jestem juz ksiezniczka zaprawiona w bojach i gotowa na kolejna przygode. szykuje wiec rumaka i w droge... kazda historie wszak da sie opowiedziec w nieskonczonej ilosci konwencji, a basnie wydaja sie najlogiczniejsze, mimo wszystko.

2010-10-25T14:09:00.001+02:00

every time when i have 1h16 for crying i put this on, have good cry and end up clean and energetic. ♥ Randy

found

2010-09-18T19:16:00.003+02:00

wspaniale slowa czasem zaczynaja sie tez na C

2010-09-09T23:16:00.010+02:00

This special secret, it seems to me, can be summarized in four C s. They are curiosity, confidence, courage, and constancy, and the greatest of all is confidence. When you believe in a thing, believe in it all the way, implicitly and unquestionable. – Walt Disney

a jesli to nie pomoze to juz tylko

.

2010-09-05T18:08:00.002+02:00

Let's go right now! No trains,
no planes, no fucking doors.
We'll go right out the window!

"Throughout his career, Penderecki left traditional notation behind for his innovative compositions."

2010-09-04T13:24:00.001+02:00

via: residentadvisor.net

Sunday Morning - Lou Reed Live

2010-09-04T00:22:00.000+02:00

run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run run

2010-08-02T01:31:00.002+02:00

ciekawe dlaczego zmeczenie lezy tak blisko spokoju. blisko szczescia zas lezy wieczny pospiech. sur la route.
motywy... ta nasza licealna gra w konteksty wrocila do mnie ze zdwojona sila. po kolejnym obejrzeniu calego twin peaks jak leci, stwierdzam, ze w konteksty, symbole i motywy jestesmy lepsze od samego davida. run run run, kolejna nieprzespana noc przede mna i zastanawiam sie, czy to tak zawsze musi konczyc sie... ale nie, nie zatrzymuj sie. homo desideriorum. always thirsty, always yearning. always chasing its falling stars. like famous yellow roman candles.
jednak bardzo chcialabym zostac lepszym czlowiekiem. czy wszystko zostalo juz powiedziane i nie zmieni sie nic?

flash right through me

2010-07-24T22:44:00.002+02:00

jeszcze tylko kilka spraw do załatwienia i...

czy możemy opowiedzieć sobie słowami głośnomówiącymi? na przykład ja do ciebie, czy na odwrót.

live on the edges or not at all?

(ze spraw ekstatycznych, prysznic pod gołym niebem z którego pada deszcz, przy czym deszcz znacznie cieplejszy od wody z tego przerdzewiałego prysznica, a przede mną wielka góra, dookoła ruiny, po prawej morze czarne, a znad góry wstało słońce)

stay hungry, stay foolish

2010-07-21T17:00:00.000+02:00

od zosi, z fejsbuka, ale niebezpiecznie blisko mnie:
Steve Jobs: How to live before you die | Video on TED.com

no wracaj...

2010-07-20T01:53:00.002+02:00

... wracaj już!
la infinita esperanza:)

no alarms and no surprises

2010-07-05T16:47:00.002+02:00

tytul twojego poprzedniego posta ze time is just memories, mixed with desire wyjatkowo trafny na wczoraj i dzis. pogubienie, jednak okazuje sie, ze nie mozna poukladac sobie wspomnien, i tak kiedys nas zjedza. kawalek po kawaleczku.

retrospekcje

2010-06-23T23:33:00.002+02:00

"The only people for me are the mad ones, the ones who are mad to live, mad to talk, mad to be saved, desirous of everything at the same time, the ones who never yawn or say a commonplace thing, but burn, burn, burn, like fabulous yellow Roman candles exploding like spiders across the stars, and in the middle, you see the blue center-light pop, and everybody goes ahh..."
—from On the Road

i koniec koncow bardzo staram sie w to wierzyc i przypominam sobie ten cytat [wyczytany na lotnisku, bodaj w mediolanie?] za kazdym razem kiedy watpie albo sytuacja mnie przerasta. koniec koncow, koniec koncow zeby tylko tak zyc i nie zalowac, tego bym sie chciala kiedys nauczyc, chociaz ostatnio malo zycia i zale.
za to z dobrych rzeczy spedzilam dzisiaj 3h w towarzystwie wyborowo pokreconych ludzi ktorzy w przyszlym tygodniu spotykaja sie u mnie w mieszkaniu, chociaz w ogole sie nie znamy, a laczy nas tylko chec gadania o historii architektury w ramach latajacego domowego uniwersytetu oraz chec patrzenia z oczarowaniem na nasze wzajemne pokrecenie.
to i zmeczenie. mad.

time is just memories, mixed with desire

2010-06-06T23:55:00.004+02:00

z wywiadu, dzisiejsza wyborcza:

...perspektywa z końca świata sprawiła, że zdałam sobie sprawę ze wszystkiego, co na ówczesnym etapie mojego życia było problemem i wyzwaniem. wtedy relacje między płciami nie były dla mnie już tak fascynujące i absorbujące, bo po paru próbach i błędach wiedziałam, że nie potrzebuję związku, tylko towarzysza podróży.

...miałam 18 lat, gdy wyjechałam, uciekając w popłochu. (..) zawsze, kiedy pojawiała się perspektywa, że mogę gdzieś osiąść, błyskawicznie znajdowałam coś, co sprawiało, że ruszałam dalej.

... wszystko zaczynałam późno. długo studiowałam i pierwszą pracę dostałam po doktoracie, mając 30 lat. tak mnie przeraziła perspektywa stabilizacji, że od razu wyjechałam. (..) moim sposobem zamieszkiwania świata jest bycie w drodze.

- czy po takich objawieniach coś zostaje?
- mam tożsamość podróżną - tak w ogóle widzę tożsamość współczesnego człowieka. taka jest też moja dominika - odyska, która nie powraca, ale oddala się od domu. kształtuje ją podróż, opowieści różnych ludzi. gdy rusza dalej, część tej nomadycznej tożsamości może równie dobrze zostawić jak już niepotrzebneg ubranie. rozumiem siebie i świat bardzo narracyjnie.

- co jest z pani w dominice?
- to kobieta nomadka, a ten rodzaj kobiecości jest wynikiem mojego egzystencjalnego doświadczenia. nigdzie nie czuję się obco, bo nigdzie nie jestem do końca u siebie.

na bezdechu

2010-05-28T07:46:00.002+02:00

cycling cycling...
co za poranek! okolo 4 rano wskazowki zegara zaczely obracac sie w druga strone. cienie drzew w bladym swietle szarego dnia staly sie wypukle, szorstkie i bliskie mojego balkonu jak nigdy. cyk. cyk. cycling. przeskoczylam po galeziach tych drzew na druga polkule swiata mojego pokoju.
wielki belkot o wielkim olsnieniu. tylko jak tak zyc, ciagle cycling miedzy jedna a druga polkula?

i flirted with you all my life

2010-05-24T23:18:00.001+02:00

I am a man, I am self aware
And everywhere I go
You're always right there with me

I flirted with you all my life
Even kissed you once or twice
And to this day I swear it was nice but clearly
I was not ready

When you touched a friend of mine
I thought I would lose my mind
But I found out with time that
Really, I was not ready

Oh death

.

2010-05-21T04:18:00.000+02:00

gdyby moc choc na chwile przestac byc soba

anglik z wody, krasnal do wody.

2010-03-07T09:23:00.002+01:00

niskie laki wroclawskie. opowiesc o tym jak wszystko sie splata. najwyzszych lotow licealne, lodzko-wroclawskie konteksty.
nie pamietalam juz co jest w tej ksiazce, ale ksiazke pamietalam dokladnie. oczywiscie! zmienila sie okladka, na miekka, i format, na mniejszy, i papier, na cienszy i bardziej zolty, ktory sie nie drze, tylko rozchodzi w palcach. druk zamazuje sie pod stemplem cieplego palucha.

niskie laki, w promocji, po 8 zlotych sztuka. biore dwie.
i nagle wszystko wraca, tak, pamietam, to mi sie potem snilo, do tej melodii mialam niezrozumialy sentyment, takie historie mnie pociagaly i namietnie sie w nie pakowalam. nie pamietalam ksiazki, to bylo przeciez dobrych kilka lat temu, ale pamietalam, ze chcialam ja pamietac. pamietalam, ze czytajac ja po raz pierwszy - o podrozach przed podrozami, o niezrozumialych jezykach przed nowymi jezykami, o nocnym przypadkowym wpadaniu do wody przed wpadaniem, o utracenczych poszukiwaniach zanim jeszcze kogokolwiek sama zgubilam. o powrotach, mialam przeczucie ze musi istniec jakis inny rownolegly swiat, w ktorym to wszystko mogloby byc mozliwe. no existe el adios, jak glosi tytul nowego filmu anais. zawsze twierdzilam ze nie istnieje el regreso i sadze, ze wiara ta takze miala do czynienia z niskimi lakami.

i teraz, kiedy skonczylam po raz drugi czytac ta ksiazke, w niedzielny bialy poranek, uswiadamiam sobie, ze moja Ksiazka zostala juz napisana. ba! nawet zostala juz przeze mnie przeczytana, cale 7 lat temu. zdazylam zapomniec, by przez te 7 lat pisac dokladnie to samo. i przezyc kilka z opisanych tam emocji.

niewiarygodne, konteksty. i siemion, ktory w miedzyczasie zdazyl z nowego jorku przeniesc sie do warszawy i nawet napisac o niej swoja druga powiesc, i nawet zdazyl ja wysprzedac, a ja ostatnio znalazlam jakis zapomniany zakurzony egzemplarz, na promocji, po 12zl. kupilabym dwa, ale mieli tylko ten jeden.

moje ruchy na poczatek wiosny sa dosc powolne

2010-02-22T16:14:00.002+01:00

and the question is, was i more alive
then than i am now?
i happily have to disagree;
i laugh more often now, i cry more often now,
i am more me.

2010-01-26T19:24:00.000+01:00

I'm sentimental
So I walk in the rain
I've got some habits
That I can't explain
Could start for the corner
Turn up in Spain
Why try to change me now

I sit and daydream
I've got daydreams galore
Cigarette ashes
There they go on the floor
I go away weekends
And leave my keys in the door
But why try to change me now

Why can't I be more conventional
People talk
People stare
So I try
But that's not for me
Cuz I can't see
My kind of crazy world
Go passing me by

So let people wonder
Let 'em laugh
Let 'em frown
You know I'll love you
Till the moon's upside down
Don't you remember
I was always your clown
Why try to change me now

Don't you remember
I was always your clown
Why try to change me
Why try to change me now

2010-01-25T03:44:00.000+01:00

Catch a boat to England, baby
Maybe to Spain
Wherever I have gone
Wherever I've been and gone
Wherever I have gone, the blues I'd to sing
Go bring me whiskey, baby
Go bring me gin
Me and room service, honey
Me and room service
Me and room service, well we're living like a sin
When I'm not drinking, baby
You are on my mind
When I'm not sleeping
When I'm not sleeping
When I'm not sleeping, well you know, you`ll find me crying
Try another city, baby
Try another town
Wherever I have gone
Wherever I've been and gone
Wherever I have gone, the blues run the game
Well maybe someday, baby
Somewhere down the line
I`ll wake up older, honey
So much older
I`ll wake up older and just stop all my trying
Catch a boat to England, baby
Maybe to Spain
Wherever I have gone
Wherever I've been and gone
Wherever I have gone, the blues run the game

from a mess to the masses

2010-01-15T22:26:00.004+01:00

So sentimental
Not sentimental no!
Romantic not disgusting yet

Lisztomania
Think less but see it grow
Like a riot, like a riot, Oh!
I'm not easily offended
It's not hard to let it go
From a mess to the masses

Follow, misguide, stand still
Disgust, discourage

Let's go slowly, discouraged,
We'll burn the pictures instead
When it's all over we can barely discuss
For one minute only
Not with the fortunate only
Thought it could have been something else
These days it comes it comes it comes it comes it comes and goes

Któryś dzień z chłopcami, wieczory w domu, wiadomo jakim, nie widziałam się z twardą najmilszą trzeci tydzień (!), z zabelska już chyba szósty, zżerają mnie tęsknoty, również pusto, również chiałabym żeby wszystko wygladalo inaczej, utopijnie, nie moge skupic sie na sesji myslac jednoczenie tak bardzo bardzo duzo o utratach i tesknotach

a jednoczesnie: mam w glowie poprzednie miesiace, miesiace w drodze, miesiace bardzo szybkie, miesiace jeszcze lepsze od poprzednich miesiecy, totalnie rozgrzewajace cieplo, przygody ktore czaily sie we wszystkie weekendy i dni powszednie, w ktorych mialam niezwykle oparcie. rodzina ulozona sobie z dobrze znanych naziwsk...
jestem w tak zupelnie innym miejscu. umiem oddychac, umiem byc spokojna. umiem patrzec daleko.
z powrotem umiem wariowac z radosci myslac o tym, co bylo.
bardzo mnie to nakreca.
so sentimental, not sentimental no!

przypominam wiec:
bezczelnie do przodu, spokoj i na wszystko jest czas (metoda sprzezenia zwrotnego)

jak strasznie, tak bardzo, nie moge doczekac sie wszystkiego, co wydarzy sie gdy wreszcie bedzie mozna wyjsc z domu, bedzie cieplo i bedzie na to czas! cieplo i czas!
cieplo i czas!

(co za grafomania, prosta euforia, co poradze, nic nie poradze... )

z dzisiejszej wyborczej

2009-12-20T14:05:00.001+01:00

motywatory

2009-12-14T22:22:00.003+01:00

zajmuje sie meczeniem wlasnej glowy a potem odkopywaniem jej w taki wlasnie losowy sposob

2009-12-02T00:04:00.003+01:00

np. inspiruję sie, jakie to ladne, zmeczone zyciem slowo

otaczaja mnie idioci...

2009-11-29T23:17:00.002+01:00

no compromise

2009-11-25T13:52:00.003+01:00

When I grow up, I want to be a forester
Run through the moss on high heels
That’s what I’ll do, throwing out boomerang
Waiting for it to come back to me

When I grow up, I want to live near the sea
Crab claws and bottles of rum
That’s what i’ll have staring at the seashell
Waiting for it to embrace me

I put my soul in what I do
Last night I drew a funny man
with dark eyes and a hanging tongue
It goes way bad, I never liked a sad look
From someone who wants to be loved by you

I’m very good with plants
When my friends are away
they let me keep the soil moist
On the seventh day I rest
for a minute or two
then back on my feet and cry for you oooh oh

You’ve got cucumbers on your eyes
Too much time spent on nothing
waiting for a moment to arise
The face in the ceiling and arms too long
I wait for him to catch me

Waiting for you to embrace me

po wczorajszej nocy w hydrozagadce rozumiem jeszcze mniej

2009-11-11T22:03:00.000+01:00

Świat jest hydrozagadką. Wychodzisz na dwór. I nie wiesz. I pytasz boga, który zawarty jest w każdym psie, który przechodzi i patrzy na ciebie jakby był twoim synem którego porzuciłeś w wieku dwóch lat. Świat jest hydrozagadką, która zmusza mojego księdza do zapytania mnie o to, czy nie jestem przypadkiem pederastą w ojcu i synie. Tak wszyscy pytają. Wychodzisz na spacer. Nieczęsto. Niejednokroć. Gdy zapach dziwności zbóż i dziwnych zwierzęto-ezoteryczno-treków, przypominają ci o nietrwałości bytu jak Rimbaud, który napisał – wielke gówno nieistnienia – chuj. Tak napisał Rimbaud. Coś wie o tym poeta Świetlicki, który zgarnął sto baniek od fundacji Kościelskich za te prawdy. To wszystko jest w wierszu. Zatrzymałem się w czasie. Odwróćcie czas polucjanty!!!

po raz drugi w zyciu plakalam na koncercie, a bylo ich setki

2009-11-08T14:52:00.003+01:00

(moze to egzaltacja, a moze nazywanie tego egzaltacja to proba unikniecia bycia po prostu manu, zielonym poplakanym kronopiem metr od matta elliotta)

It's two knocks for yes & just one knock for no
All goes for a reason?
Or no?

ps. mam w notesie wiadomosc od matta, brzmi: good luck

the circle is never complete*

2009-10-25T21:20:00.001+01:00

* kolejne znaczenie. podpunkt sto pierwszy w encyklopedycznej definicji.

boje sie o moja rodzine. vide: boje sie o moja mame. i boje sie mojego taty.

time has told me

2009-10-20T21:44:00.001+02:00

za pozno, za wczesnie, za pozno, za wczesnie, teraz to juz nie, jeszcze nie teraz, to and fro, on and on, silently, to and fro

dzisiaj, miedzy 4:30 a 6:20, bardzo plynnie narastalo we mnie przekonanie, ze i on jest przekonany, ze wygralam to wszystko, ze dla mnie (niemal rowne!) dziesiec tysiecy kilometrow staly sie spokojem, ze mimo tego jak wszystko jest obiektywnie.... to nie moge przestac sie smiac z naszej cynamonowej posypki i nie wiem skad we mnie te radosci i to poczucie wygranego czasu (ktorego przeciez ani troche nie jestem pewna, patrz wyzej, co z tym czasem?) - tej wygranej przestrzeni....
i te wszystkie piksele, i cyfrowe lzy w oczach, gdy ja spadam z popsutego krzesla z hukiem pod stol i wstaje, smiejac sie do rozpuku. dlatego, ze moge rozryczec ci sie na polpietrze kilka dni wczesniej - chodzi o to, ze moge.

kupuj bilet na micah, pierdoło!:)

za rok mniej wiecej o tej porze...

2009-10-12T00:10:00.000+02:00

...berlin

sznurek z kalendarza

2009-09-25T20:45:00.003+02:00

gdzies pomiedzy dyskusjami o roznicach w kalendarzach w polsce i rosji i w tym, ze weekend swiateczny i tak zawsze ma 7 dni, spogladam na te zdjecia, ktore pojawily sie tutaj z twojej inicjatywy, i pachna mi dobrze znana przyprawa... podobno na blogotheque mozna gdzies na zdjeciu znalezc siostre pau, ale sama nie wiem juz, czy to prawda, czy tylko to sobie wymyslilam. z tego zas co o owej siostrze wiem, zaswiadczyc moge, ze historia jest na tyle prawdopodobna, ze mozna ja juz traktowac z takim samym szacunkiem jak rzeczywistosc.

z kalendarzami jest tez zwiazany pewien fenomen, ktory obserwuje na swojej skorze juz od dwoch dni.
otoz, dzien jest jak sznurek [wszystko jest jak sznurek], a kazdy sznurek ma swoja konsystencje, swoja wage [wiesz, dlugosc, gestosc i masa, takie tam]. zalozmy, ze kazdy dzien ma wiec 2 metry i w tych 2 metrach mieszcza sie 24 kilogramy dnia. dzien taki jest miesisty, odpowiednio spleciony, zwawy i sprezysty. czasem jednak zdaza sie cos, bywa, ze sercowego, bywa, ze zwiazanego z wilgotnoscia powietrza albo z przelotem dzikich kaczek, zdarza sie w kazdym razie cos, ze pojawia sie dzien, ktory w swoich 2 metrach ma tylko 10 kilo wagi. dzien, jak rozpleciony naderwany sznurek, ktory tylko sie wyciaga i deformuje gdy go probowac naprezyc. jest wiec 10 kilo wagi na dzien, a wiec zeby uzyskac jeden prawidlowy, wypelniony emocjami, miescistosprezysty dzien potrzebujesz dwoch takich wyciagnietych dni i kawalka.
wiec, jesli przyjac to rozbudowane zalozenie, jestem po dwoch dniach o wadze lacznej 20kilo i jeszcze napewno jutro rano wszystko bedzie sie rozsuplywac zamiast porzadnie plesc.

a przyczyna tego, pewnie jak zawsze, przywedrowala do mnie po sznurku, jakies drgniecie, cos upadlo moze po drugiej stronie i wytracilo mnie tez z rownowagi. albo to te dzikie kaczki, kto wie.

via la blogotheque

2009-09-20T20:06:00.004+02:00

jak nauczysz sie francuskiego, to daje slowo ze bede ci placic za tlumaczenie b.theque:)

tymczasem troche zdjec, ktore oglada sie z ... nie wiem...,serdecznością? jak zwał, tak zwał, prawda?
Patrick Watson - LA BLOGOTHEQUE

ps. tak trochę z wieczoru bez wyrazu zagladam w rozne miejsca - znalazlam to, moj wlasny profil z rankingiem, na ktory jakos nigdy nie patrze, a tu prosze, muzyka ostatnich 12 miesiecy... i to jest prawda, to jest caly ostatni rok, dni i noce, co to za dziwne uczucie jest teraz, w tym ciemnym miescie, w tych kosmicznych juz ciemnosciach...

w czterech miejscach tuz obok mnie jest napisane "anton corbijn"

2009-09-01T21:21:00.002+02:00

moze problem jest taki, ze za duzo osob sie do mnie dobiera? dobiera sie do mnie juz nawet anton ze swojej holenderskiej wioseczki.
- could you explain the motive of the king in your photographs?
- is there any?
(budapeszt, 29 kwietnia, to sie ponoc nazywa morriña, i tak, o nia wlasnie chodzi)

(na drugim zdjeciu patti, z jakiegos powodu wyszla w naszej - przedostatniej? - rozmowie, swoja droga dzis z nia po drodze...)
(you are my cottonflower. hostia puta)

elige como vivir mejor

2009-08-24T23:49:00.002+02:00

lama ole ciagnal swoj wyklad o pomieszaniu.
nie do konca rozumiem co mial na mysli przez termin pomieszanie, ale zupelnie nie przeszkadze mi to znac tej emocji z autopsji. co wiec zaleca czcigodny lama ole wszystkim pomieszanym tego okropnego zachodniego swiata? [zwlaszcza feministkom, ktore sa tepe i zle, wg niego] otoz zaleca wykonywanie zawsze pierwszej rzeczy, ktora przyjdzie do glowy tak dlugo, az odkryje sie o co wlasciwie chodzi w zyciu. droga do oswiecenia jest wiec najwyrazniej popelnianie jak najwiekszej ilosci czcigodnych katastrof! w to mi graj! viva porazka, viva katastrofa!
postanowilam wiec wdac sie w maly eksperyment i pojsc za rada czcigodnego lamy. poczulam glod, otworzylam lodowke, wzrok moj padl na wedline i tak oto skonsumowalam pierwsza kanapke z wedlina od dlugiego czasu. traf chcial, ze takze z majonezem i ketchupem, ktore staly w widocznym miejscu lodowki. oraz grzybami marynowanymi, ktorych nikt nei chcial od roku zjesc. nie bylo tak zle, jak na to, ze w lodowce mam takze surowe mieso i przeterminowane korniszony. pokrzepiona tak dobrym rezultatem eksperymentu postanowilam podzielic sie ta dobra rada z eliza, do ktorej w ym celu [niezwlocznie - to wazne] zadzwonilam. eliza zas zapytala sie mnie czy jade stopem do rumunii. jasne, powiedzialam jako czlowiek pomieszany i dazacy do oswiecenia. przeciez bylo to pytanie tendencyjne. kiedy? pierwsza mysl - w sobote. dobra.
skoro moja przyszlosc nie jest juz wiec pomieszana, pomyslalam, moge takze rozliczyc sie z przeszloscia. w tym celu otworzylam gmaila i wyslalam 11 [slownie 11] wiadomosci do pierwszych osob, ktore przyszly mi do glowy. potem zas umylam glowe [szamponem ojca, ale co szkodzi sprobowac, przeciwko lysieniu]. [po drodze zrobilam tez kilka niezlych zdjec i powodowana checia poznania, zajrzalam w obiektyw, gdzie pod swiatlo zobaczylam znowu jakies farfocle i paprochy z tytoniu, i martwie sie, pomieszana]
z mokra glowa spojrzalam w lustro i niezadowolona z widoku, postanowilam cos z tym zrobic. oczywiscie od razu, wiec wbieglam na moj sprzet treningowy i zgodnia z rada pana ole walczylam zaciekle z pomieszaniem. tak zaciekle, ze naciagnelam sobie cos w nodze i napierdala.
mam wiec niesprawna noge i jade do rumunii, gdzie moje wlosy zageszcza sie i zmeznieja. poza tym pyli bylica i mam ochote spalic wszystkie okoliczne krzaczory. powstrzymywana jednak bolem nogi zakoncze moja walke z pomieszaniem teraz, kladac sie spac, nie myslac nawet gdzie ja wlaswie polozylam zapalki...

czasy, gdy takie piosenki pakowało się sobie do mieszkań, tamte czasy, teraz wyciągamy sobie ze stóp jeżozwierze

2009-08-23T00:27:00.000+02:00

caribou

2009-07-30T23:18:00.003+02:00

I live cement I hate this street Give dirt to me I bite lament This human form Where I was born I now repent
Caribou
Repent
Re-pe-ent

Give me white Ground to run And foregone Lets me knife Knife me lets I will get What I like
Caribouuuuuuuuuuuuuu

ta piosenka, wazna jako czyjes slowa, tak, zgadzam sie. ta i georgia on my mind

do tego film anarchisci

ktory pokochalam od pierwszego spojrzenia.

w gratisie ostatnie wiesci z patio maravilla nadeslane przez darka

takie wlasnie klimaty, alergia straszna, katar, i krecia slepota, list gdzies w europe, nie ma adresu do wyslania i nie bedzie, the mars volta, the widow, waaaaaake up i w koncu nie pierdole, robie!

piątek, zbieram się pod prysznic

2009-07-17T16:16:00.004+02:00

upinam włosy na samym, samym czubku głowy i tak sobie stoję przed lustrem. rozkładam włosy wokół twarzy. Tak własnie czesała się piękna Arantxita.
Czemu ja więc jestem tak daleko?

dwie piosenki, trochę znikąd, zupełnie nie. życie zaczyna się tu zaraz, już teraz, za chwileczkę. jak zwykle idzie burza.

2009-07-07T20:08:00.003+02:00

A sad fact widely known
The most impassionate song
To a lonely soul
Is so easily outgrown
But dont forget the songs
That made you smile
And the songs that made you cry
When you lay in awe
On the bedroom floor
And said : oh, oh, smother me mother...
No ...
Rubber ring, rubber ring, rubber ring, rubber ring
La ...

The passing of time
And all of its crimes
Is making me sad again
The passing of time
And all of its sickening crimes
Is making me sad again
But dont forget the songs
That made you cry
And the songs that saved your life
Yes, youre older now
And youre a clever swine
But they were the only ones who ever stood by you

The passing of time leaves empty lives
Waiting to be filled (the passing ...)
The passing of time
Leaves empty lives
Waiting to be filled
Im here with the cause
Im holding the torch
In the corner of your room
Can you hear me ?
And when youre dancing and laughing
And finally living
Hear my voice in your head
And think of me kindly
No ...
Rubber ring, rubber ring, rubber ring, rubber ring
La ...
No ...
Rubber ring, rubber ring, rubber ring, rubber ring

Do you
Love me like you used to ?
Oh ...
Rubber ring, rubber ring, rubber ring, rubber ring
La ...

Youre clever
Everybodys clever nowadays
Youre clever
Everybodys clever nowadays

You are sleeping
You do not want to believe
You are sleeping
You do not want to believe
You are sleeping
You do not want to believe
You are sleeping

I’m sentimental, so I walk in the rain
I’ve got some habits even I can’t explain
Could start for the corner, turn up in Spain
But why try to change me now?

I sit and daydream, I’ve got daydreams galore
Cigarette ashes, there they go on the floor
I’ll go away weekends, leave my keys in the door
But why try to change me now?

Why can’t I be more conventional?
People talk, people stare, so I try
But that’s not for me, ’cause I can’t see
My kind of crazy world go passing me by

So, let people wonder, let ‘em laugh, let ‘em frown
You know I’ll love you till the moon’s upside down
Don’t you remember I was always your clown?
Why try to change me now?

on the road, in the airport

2009-06-21T13:29:00.001+02:00

cieple ulice madrytu, cieplo z kazdej strony. ja zgubiona, powroty nie istnieja, co za glupi pomysl, maga zagubiona wsrod tych ktorzy tutaj zostali i ktorzy juz pojechali. powinnam sobie zorganizowac, zamiast tego zorganizowalam sobie w noc wylotu w warszawie. dobrzy hiszpanie, prosci mezczyzni (zbyt prosci, mogliby przestac wciaz o tym samym), tylko kiepsko z tym oblizywaniem.
spotkajmy sie juz. jestem nasaczona jakims mocnym francuzkim alko produkowanym przez ojca pau, przez co jestem troche gorzka i troche cierpka, chce sie z toba spotkac i ooooodparowac.
wiecej w mtmie, ktory pewnie juz osobiscie ci przekaze.

och mago

2009-06-17T20:29:00.003+02:00

“As I was hiking down the mountain with my pack, I turned and knelt on the trail and said ‘Thank you, shack’. Then I added ‘Blah,’ with a little grin, because I knew that shack and that mountain would understand what that meant, and turned and went on down the trail back to this world.” - Jack Kerouac, The Dharma Bums, Grafton Books, 1972

reisefieber

2009-06-16T18:30:00.001+02:00

cholerny syndrom przedwyjazdowy, niby wszystko ok, niby na wszystko mam czas, a doslownie zrzera mnie stres...

// z upojenia na pusty zoladek

2009-06-09T21:52:00.001+02:00

6) Przyjaciele stoją pod kwiaciarnią z szyldem: Kwiaty cięte z chłodni. - Wie pan... moja matka skoczyła z okna...uparcie o tym myślę... więc stale noszę przy sobie takie małe zabezpieczenie... luminal... tu, w tej kieszonce... tu, zaraz... a może by tak wyjechać za granicę?...tam możesz pan przynajmniej krzyczeć, ale tu już ci nie wydrukują ani jednego wierszyka...
7) - No tak, ale jak się wyjedzie z kraju, to człowiek traci poczucie swojego języka, jego smakowitości... cóż, trzeba będzie sobie przekładać tamtejsze sny na jawie, straci się też krajowe inspiracje... a kiedy człowiek wróci, będzie cudzoziemcem...
8) Bondy się inteligentnie uśmiecha, wpatrując się w asparagus, w cyklameny. - Więc co robić? Ot tak, zapisywać zdarzenia... i żyć bez idejki?...Sam już nie wiem...

cholery mozna dostac z tym moim aparatem

2009-05-24T21:55:00.006+02:00

albo spi, albo go nie ma, a jak mnie nie ma, to zaloze sie ze on jest

(...)

tak wlasnie konczymy, sluby na innych kontynentach, z kobietami i muzami, ktorymi nie jest zadna z nas...

(...)

(a w tlo piosenki wrzucam zdjecie, ktore pasuje mi wyjatkowo - wiesz, bardzo chcialam ci ta piosenke pokazac; kiedys powiedzialam theo, ze gdybym mogla jednoczesnie spiewac i grac na gitarze, to moglabym tylko dla tej piosenki, a to wszystko ma zwiazek z jednym zywoplotem, a zywoplot jak mi sie zdaje nie byl daleko...)

marx, moriarty, paradise

2009-05-21T23:14:00.001+02:00

if ur life is so full u dont have time for art, make art of ur life

2009-05-15T23:27:00.003+02:00

http://www.flickr.com/photos/21641651@N07/
to jest tylko kwestia pewnej wrazliwosci... robic architekture, grac, robic zdjecia, podrozowac, notowac, uczyc, pisac... wszystko na raz. kochac zycie.
znalezc to w sobie, szukac w innych ludziach.
no... kazalas mi isc na ich koncert to poszlam, ale nie martw sie, przywioze ci ich za rok do warszawy.

bede w lodzi za mniej wiecej dwa tygodnie.

2009-04-30T17:17:00.001+02:00

Celia Coplestone rulezzz

2009-04-17T10:52:00.001+02:00

so this is it, zapis daty i godziny, kolejny na smokach. poza tym historie echo i narcyza, i tak dalej, kojoty zjadaja moje kury i te glupie gesi i te rozmowy z wielkim zukiem. biegamy w kolko, chociaz jestem na zakrecie, ktorego najbardziej nie lubie, pod tytulem dostac cos, zeby to stracic. och manu, glupia maga, wyzywajaca ludzi od dupkow, to nie do konca tak mialo byc z ta komunikacja.
ale jednak, wciaz, wierzyc ufac i komunikowac, zycie dla zaawansowanych.

przebieramy nogami

2009-04-03T01:48:00.001+02:00

a nie spie tylko dlatego, ze znowu nienawidze latania. chce byc zmeczona i usnac.
MTM konekt over the rivers

biegamy w kolko, niech wreszcie sie stanie, co ma sie stac, wszystko juz jest zapisane

2009-04-01T01:13:00.000+02:00

"Przypominała mi Celię Coplestone z Cocktail Party T. S. Eliota, która, rozczarowana miłością do mężczyzny i spragniona głębszych uczuć, poszła do terapeuty i oświadczyła:
"[...] Muszę powiedzieć najpierw,
Że bym chciała bardzo, naprawdę, myśleć, że to ze mną
Dzieje się coś złego, bo jeżeli tak nie jest, coś złego,
Lub przynajmniej coś zupełnie innego, niż nam się wydaje,
Dzieje się z samym światem - i to znacznie bardziej przeraża!
To byłoby okropne. Więc chcę raczej wierzyć,
Że coś złego dzieje się ze mną, co się da naprawić".
Po czym pojechała do Ameryki Południowej, gdzie została misjonarką i skończyła ukrzyżowana na mrowisku."

status: wazne

2009-03-30T19:21:00.003+02:00

tak, tutaj, na smokach, gdzie zostawia sie tylko wiadomosci oznaczone gwiazdka, musze napisac, ze musze sie zebrac i ogarnac na studiach bo jak nie to przyjdzie mi wracac piorunem do polski a zmienilam zdanie i do polski nie chce wracac, ani piorunem, ani samolotem, generalnie i w ogole w najblizszym czasie, wiesz. trzeba sie ogarnac, pozaliczac, zdziekankowac, zarobic na wojaze i leciec za morze. w to miejsce dokladnie po drugiej stronie kulki ziemskiej gdyby ja przebic szpilka, dokladnie naprzeciwko australii [chociaz to bez zwiazku, bo to miejsce bylo wczesniej od australii, ale jakos sie tak ladnie zlozylo jak sie czasem sklada]:)

hmmm

2009-03-29T16:25:00.001+02:00

http://wyborcza.pl/1,75480,6409087,Znalazlem_zone_Arafatowi.html

mtm loves madrid, mtm loves budapest

2009-03-25T18:55:00.001+01:00

no importa donde, solo con quien

2009-03-20T14:30:00.001+01:00

paperplanes

2009-03-16T19:51:00.002+01:00

och, lepiej, krajobraz jak po wojnie, francuz czyta jakiegos strasznego brukowca po francuzku, wloch czyta jakies straszne informatyczne bzdury po wlosku, dookola butelki i niedopalki. przeszlo mi troche od wczoraj. lepiej lepiej lepiej.

początki lipców

2009-03-13T23:59:00.002+01:00

bo na chwile obecna naprawdę wolałabym pojechac na koncert morriseya.

nie wiem co sie dzieje z tym miastem, zapadlo w sen zimowy? zapomnialo o nas? dlatego zamykamy w dowolnych czterech scianach z dwudziestu. oddajemy sie jedzeniu. jak rowniez piciu, jest nam dobrze, ale to miasto...

o rany!

2009-02-24T20:25:00.001+01:00

u mnie drugi wtorek w tym tygodniu. dosc dziwne uczucie zwazywszy na to ze nie umknal mi zaden poprzedni dzien. osmiodniowy tydzien pracy, dobre to?
co u ciebie? co u ciebie?

elvis w kuchni, grace kelly na scianie

2009-02-16T22:56:00.001+01:00

increible, totalmente increible. cos jest na rzeczy z tym spiewaniem w kuchni. u nas [u nas... u nas...? u nas!?] wszyscy spiewaja. chyba tez zaczne, moze to fajne. w ogole, jest fajnie, gdyby nie to, ile mam pracy, juz po jednym dniu - oddanie.

nowe

2009-02-14T02:04:00.001+01:00

wszystko sie zmienia. wczoraj jeszcze bylam w paryzu a dzisiaj jestem w madrycie i mieszkam w komunie erasmo. jesli cos nie rozpada ci sie w dloniach z cala pewnoscia juz nie dziala. duzo ludzi, dobrze. chociaz duzo tez za mna i wszystko nowe. to byla zupelnie niezwykla podroz, z zakochiwaniem sie w kazdym kolejnym miescie. och. erasmo kronopio kronopio

kto wie, moze noca byloby inaczej - nocne rozmowy

2009-01-31T02:45:00.001+01:00

Magda: polish erasmus spanish friend of girlfriend polish girl,,, 8)
yo: ;)

where u gonna sleep tonight....?

2009-01-29T01:20:00.002+01:00

kawalek tekstu: madrid oszalal. spotykam wciaz tych samych ludzi, wciaz tych samych ludzi... przeciez to duze miasto ale nie da sie ukryc. robie wszystko co moge [bo dalas mi po mordzie moimi wlasnymi slowami: jesli czegos chcesz, to wiesz, musisz to sobie zorganizowac] zeby madrid stal sie bardziej erasmo kronopio kronopio, ale opor materii jest tak duzy, ze heh.
jestem tutaj i czasu wciaz mi na cos brakuje ale juz nie moge sie doczekac az sobie stad pojade, gdzies dalej i dalej, where u gonna sleep tonight?

mtm po latach

2009-01-25T22:35:00.000+01:00

- Manu...?
- Co?
- Aha.

tani sentyment, w tym jestesmy naprawde dobre

2009-01-23T15:28:00.001+01:00

i'll tell you all my secrets, but i'll lie about my past

2009-01-18T23:36:00.004+01:00

Z niewyjaśnionych przyczyn dwa kwiatki, które podlewam codziennie, uschły - oba, naraz, dzisiaj. Kiepsko, jeden należy do Theo.

i jak to zwykle w takich sytuacjach bywa, leżę chora. co się dzieje? jednak po nocach tańczenia do pięknych bałkanów, długiej nocy i pięknego tańczenia, postanowiliśmy się spakowac i ruszyć na południe, pociąg był do sarajewa ale nikt nie wziął paszportu
takie dziewczęta jak ja nie biorą też rękawiczek.
na powrót jestem immanuelą i nie sądziłam, że tyle to zmienia

ale przynajmniej do środy wyzrdrowieję, przyjezdzaj, Mago, come on, be here, przyjeżdżaj i tańczmy razem, bo styczeń to miesiąc tej właśnie istoty świata, a poza tym mężczyźni są tu bajecznie prości, a Hiszpanie do szaleństwa dobrzy!

ps. alexia postawiła dziś swój komputer w płomieniach. dell, jednak łodzianie znają się na rzeczy. miła sprawa. (dla łodzian) (bo wciąż wszystko działa)

prostych i dobrych - wciąż działa to tak, ze to my decydujemy o czasie a nie czas za nas

2009-01-01T21:09:00.002+01:00

Tego ranka, siedząc siedząc siedząc, siedziałyśmy, siedzieliśmy, a twarde powiedziała to wlasnie co było prawdą, że nie było juz do kogo o tej północy dzwonić, i rano wiedziałam już, że nie chcę nigdzie jechać, że chcę tu siedzieć, tak siedzieć, że jest po co wracać... banaly banaly. Wielkie Wygrane

wszystko ci wyjaśnię, łącznie z historią z rozstaniami z tapczanu

(and my back hurts so bad)

i znowu sie zaczyna!

wiec mowisz, ze mamy fanow?

2008-12-28T01:28:00.000+01:00

wiec specjalnie dla fanow:
"to nie byle co, bejbe, moimi zdjeciami lansuja si... słówko od mojej literatury ... si si siniore, yo soy. jestem żelbetowym skurwysynem, ot co."

IMMACULATE HEART COLLEGE Art Department Rules

2008-12-24T10:31:00.001+01:00

Rule 1: FIND A PLACE YOU TRUST AND TRY TRUSTING IT FOR A WHILE
Rule 2: GENERAL DUTIES OF A STUDENT: PULL EVERYTHING OUT OF YOUR TEACHER, PULL EVERYTHING OUT OF YOUR FELLOW STUDENTS
Rule 3: GENERAL DUTIES OF A TEACHER: PULL EVERYTHING OUT OF YOUR STUDENTS
Rule 4: CONSIDER EVERYTHING AS AN EXPERIMENT
Rule 5: BE SELF DISCIPLINED. THIS MEANS FINDING SOMEONE WISE OR SMART AND CHOOSING TO FOLLOW THEM. TO BE DISCIPLINED IS TO FOLLOW IN A GOOD WAY. TO BE SELF DISCIPLINED IS TO FOLLOW IN A BETTER WAY.
Rule 6: NOTHING IS A MISTAKE. THERE IS NO WIN AND NO FAIL. THERE IS ONLY MAKE.
Rule 7: THE ONLY RULE IS WORK. IF YOU WORK, IT WILL LEAD TO SOMETHING. IT’S THE PEOPLE WHO DO ALL OF THE WORK ALL OF THE TIME WHO EVENTUALLY CATCH ON TO THINGS.
Rule 8: DON’T TRY TO CREATE AND ANALYSE AT THE SAME TIME. THEY ARE DIFFERENT PROCESSES.
Rule 9: BE HAPPY WHENEVER YOU MANAGE IT. ENJOY YOURSELF. IT’S LIGHTER THAN YOU THINK.
Rule 10: WE’RE BREAKING ALL THE RULES INCLUDING OUR OWN AND HOW DO WE DO THAT? BY LEAVING PLENTY OF ROOM FOR X QUANTITIES. – JOHN CAGE

Helpful Hints: ALWAYS BE AROUND. COME OR GO TO EVERYTHING. ALWAYS GO TO CLASSES. READ EVERYTHING YOU CAN GET YOUR HANDS ON. LOOK AT MOVIES CAREFULLY, OFTEN. SAVE EVERYTHING – IT MIGHT COME HANDY LATER.
THERE WILL BE NEW RULES NEXT WEEK! - Sister Corita Kent

hank moody always helps

2008-12-16T00:51:00.001+01:00

I like it here. The sun is chirping, the birds are shining, the water's wet. Life is good, sweetheart. Life is good.

to magiczne zdanie: latem przyszłego roku...

2008-12-09T17:13:00.001+01:00

... będę wreszcie mądra.

you are magnificent

2008-12-07T20:42:00.001+01:00

thanks everybody, mam najfajniesza goraczke w zyciu, nick napisal, czy nie czuje sie lepiej, bo bilety na kw sie zamrnuja. nie, nie czuje sie lepiej, jestem w srodku myslenia o olivierach, ech:)

poniewaz nigdzie nie moglam znalezc wersji oficjalnej

2008-11-26T04:36:00.002+01:00

tekstu jaki mi teraz towarzyszy w poczuciu porazki, postanowilam napisac wersje, jaka wyspiewal mi wlasnie p. micah p.:

she said, hey maga, isnt it so preety,
just got off working aint was a mistake
i am jewing and my bank hurt so bad but i will get to california some day... oh some day
u say such last things i love to hear u but all that things are a mistake
im jet set and my heart hurts so bad but i will get to california some day.. oh some day *

*1. wiem ze tam jest micah a nie maga, ale co ja poradze, ze on pieknie po polsku mi maguje
*2. nie wiem natomiast czy spiewa jewing, ale pasuje mi to do obecnej chwili, bardzo jewing na jakosci mojej pracy i wlasnych ambicjach
*3. watpie czy bank go hurtuje, ale mnie hurtuje, bo mi dzisiaj wyslali powiadomienie ze zablokowali mi konto, a na koncie tysiace euro
*4. last things - tego tez nei jestem pewna, ale ze last things oznacza po prostu koniec swiata, wiec tez pasuje idealnie
*5. jet set - nie jestem pewna czy pan micah jest jet set, ale ja jestem, jet set do mediolanu i wiele innych miejsc, w ktorych tak zdzetsetowana mam szanse utknac w drodze do californi
*6. ktora to california wystepuje w tekscie napewno, a poza tym przesladuje mnie i filmowo i muzycznie ostatnio

jesli posiadasz oficial lyrics do tej piosenki to podeslij, chociaz watpie, czy beda bardziej adekwatne od slow powyzszych.

trwa aktualizacja dodatków

2008-11-26T01:01:00.002+01:00

'niezobowiazujace, szczodre godziny, otwarte domy, czas, ktory mozna wyrzucac przez okno, cala przyszlosc przed czlowiekiem, calusienieczka, wuf, wuf, wuf '

moim kluczem tutaj do zycia stala sie muzyka francuska. krazy wokol i jest nieslychana.
poza tym pada snieg.stalam na moscie i wszystko biale wpadalo do dunaju.
jak mowil wielki plakat gdzies na trasie novi sad-beograd: home is where the danube is. mowil po serbsku, ale jednak slowianska glowa poradzi sobie z brzmieniem, ktore dobrze zna.
to starcza, tak zupelnie, trzeba tylko zobaczyc ta rzeke po raz juz tysieczny... na wlasne oczy zobaczyc.

lost in whispering

2008-11-22T06:04:00.000+01:00

"I have to be leaving but I won't let that come between us, okay?"

i'm not sure, do you really think he said THAT?

oto rzecze jas kapela i ja nie moge sie z nim nie zgodzic:

2008-11-20T23:49:00.000+01:00

"Tendencja naszego świata, żeby nad szczęście i rozwój przedkładać bezpieczeństwo, jest jedną z tych, na które nigdy nie będę potrafił się zgodzić."

smak zycia

2008-11-18T03:15:00.001+01:00

perform

2008-11-07T10:40:00.001+01:00

http://books.google.com/books?id=lu7KPDCfcXMC&pg=PA70&lpg=PA70&dq=AntFarm+Inflatocookbook&source=web&ots=M7a3inQmRQ&sig=dVP-m3C0iPHJpBuQ9uSCqOSJMn8&hl=en&sa=X&oi=book_result&resnum=1&ct=result#PPA75,M1

2008-11-07T09:37:00.000+01:00

http://wyborcza.pl/1,75475,5892167,Wszyscy_swieci_od_tanga.html

ipodslut

2008-11-06T21:38:00.002+01:00

[poza tym dotarlo do mnei ze nigdy nie widzialam miedzy slowami i poczulam sie tak, jakbym nagle zatesknila za czyms za czym tesknic sie nie da, bo przeciez nigdy nie bylo. ale bylo, w wielu innych kontekstach, wiesz, bardzo wazny element zycia i zyc innych zyc w moim zyciu]