the tiger says: "great, grrrrrreat"

i znow, w najmniej spodziewanym momencie przychodzi spokoj i opanowanie. moze to tylko kwestia dawki srodkow przeciwzapalnych w mojej krwi, moze wypilam troche za duzo syropu na kaszel, a kazdy wie, ze syropem mozna sie upic. albo nacpac.

jednak jest noc, spokojna noc, a ja z koniecznosci musialam przeczytac kilka setek maili, od tych dzisiejszych do tych z grudnia i przesledzic swoja podroz wstecz, tak jak na tych komediowych filmach, kiedy sceny wyswietlane od tylu maja zupelnie odwrotne znaczenie. i chociaz nie jestem zupelnie zadowolona z tego co zobaczylam, to zrozumialam Cos i przyjrzalam sie Czemus i zobaczylam Siebie troche inaczej, wiec przyszedl spokoj, taki jaki przychodzi zawsze, gdy chociaz wiemy, ze nie mozemy nic kontrolowac, to rozumiemy co sie dzieje. Niech ten wpis bedzie jego pamiatka. Tylko spokoj moze nas uratowac.

przedostatni akapit

"Pod pewnym względem każda udana terapia kończy się niepowodzeniem. Pacjent nie osiąga swego wymarzonego ideału. Uświadamia sobie, że zawsze będzie miał różne niedostatki. Wie jednak, że może się wciąż rozwijać i że sam teraz odpowiada za kontynuację twórczego procesu rozpoczętego podczas terapii. (...) Czuje, że jego stopy mocno się wspierają na ziemi, potrafi docenić rzeczywistość i przyjmuje twórczą postawę wobec problemów, które mogą się przed nim pojawić. Doświadczył radości, ale także smutku. Ma poczucie samorealizacji, obejmujące również szacunek dla mądrości ciała. Odzyskał swój potencjał twórczy."
A. Lowen

TM

“Artists like to say, ‘I like a little bit of suffering and anger,’ ” he said. “But if you had a splitting headache, diarrhea and vomiting, how much would you enjoy the work and how much work would you get done? Maybe suffering is a romantic idea to get girls, but it’s an enemy to creativity.” (David Lynch)

People are taking the piss out of you everyday. They butt into your life, take a cheap shot at you and then disappear. They leer at you from tall buildings and make you feel small. They make flippant comments from buses that imply you’re not sexy enough and that all the fun is happening somewhere else. They are on TV making your girlfriend feel inadequate. They have access to the most sophisticated technology the world has ever seen and they bully you with it. They are The Advertisers and they are laughing at you.

You, however, are forbidden to touch them. Trademarks, intellectual property rights and copyright law mean advertisers can say what they like wherever they like with total impunity.

Fuck that. Any advert in a public space that gives you no choice whether you see it or not is yours. It’s yours to take, re-arrange and re-use. You can do whatever you like with it. Asking for permission is like asking to keep a rock someone just threw at your head.

You owe the companies nothing. Less than nothing, you especially don’t owe them any courtesy. They owe you. They have re-arranged the world to put themselves in front of you. They never asked for your permission, don’t even start asking for theirs.

- Banksy

— Make art, not ads. (via portroids, zaschell) (via galang) (via chrisfox) (via wanderlustandtethers) (via fleetfootedfox) (via loveyourchaos)