co sie z toba dzieje, mago?
znowu slonce, nie mozna sie nie smiac, o - mamy jedno slonce i niech wszystkim swieci
zycie za krotkie
i to sobie uswiadamiam w tych chwilach, kiedy po raz kolejny znajduje gazete/strone/ksiazke, ktora tak bardzo chcialabym przeczytac... a tu prawie pierwsza a i oczy nie te co kiedys. zycia nie wystarczy, zeby sie dowiedziec, co zyjemy. i tez z tych samych przyczyn wciaz wierze, ze uczyc sie jezyka, tak, tak.
czasem robie krok w tyl zeby zrobic krok do przodu
co bylo rok temu? "Mago, chyba nie interesuje mnie nic oprocz chwili obecnej i dwoch, trzech chwil w przyszlosc" przychylam sie, nie ma co sobie zawracac glowy. -------------- dwa lata temu: emigrancki Dragoslav Dedovic
po setce kilometrow
zapalają się oczy bo tylko
zez pozwala by rzeczywiscie zobaczył
kiedy w nieskończonosci całuja się szyny
spij
gruczoły wydzielaja pot bo
skora pamieta co bys chcial zapomniec
moze miasto ku ktoremu pedzisz
wyparowalo w sloncu udlawilo sie w deszczu
a miejsce ktore zostawisz jest w istocie
miejscem ktorego nie umiesz opuscic
spij zatem
na koncu kazdych torow
na kotwicy czeka
łódźi nachodzi mnie refleksja, ze wyjezdzam, zeby wrocic. zawsze wracam. kiedys zas wroce gdzies [gdzie?] na dobre i powiem sobie: tak, to juz wystarczy, moge tu zostac. i w tym sensie wszystkie te domy nie sa wcale nowe ani stare, sa caly czas w poprzek mnie, zeby je przeskakiwac, przechodzic z jednej strony na druga, odbijajac sie w lustrze wody.
mam juz akcent z new hampshire
And if home is really where the heart is
Then wer're the smartest kids I know
Because wherever we are in this great big world
We'll never be more than a few hours from home
espero que todo vaya bien
'Siła nie pochodzi z wygrywania. To Twoje zmagania rozwijają siłę. Kiedy przechodzisz przez trudności życiowe i decydujesz, by się nie poddać - to właśnie jest siła.' powiedzial Arnie S. the great movie star and actriz y miesniak. trzy jezyki, kolaz, moje zycie.
mam ostatnio potrzebe wiekszej uwagi dla smokow. stalo sie. zaraz nasz czerwony sznureczek, dlugi na 700km z hakiem, wydluzy sie o kolejne 2000km, by w pazdzierniku na chwile zapetlic sie do jednego malego moteczka, ktory bedzie mial srednice niewieksza niz kubek herbaty. albo nozka od kieliszka.
wszystko powoli sie uklada. adrien informuje mnie, kiedy mam zajecia. fran dopomina sie o moje dokumenty. helena przenocuje przez pierwsze trzy noce.
w tych trzech rzeczach dwa male szczescia: pierwsze, ze sa ludzie, ktorzy pomoga, chociaz przeciez nie musza, piekne. drugie, ze ja jestem tutaj, staram sie siedziec spokojnie, a sprawy sie powoli i po kolei wyjasniaja. to mile miekkie uczucie, ze przeciez jeszcze troche a w koncu wszystko bedzie dobrze. zaden problem nie jest definitywny, zostanie zapomniany, kiedy pojawia sie kolejne.
siedziec spokojnie, ufac [ soundtrack idealny do tego celu].
espero que todo vaya bien, podstawowe wyrazenie w jezyku hiszpanskim.
co sie w wiatr rozmotalo, to sie zmota, za pagorkiem, cicha woda... z warszawskich nocy, wisialo zawsze przed oczyma, pamietac.
write a song, I'll sing along
|
