no; i ain't got nothing to be scared of

nie tylko ja wracam, wszystko zawsze wraca (psst, the good old days are coming back, these are the good old days). opowiem Ci.

bardzo podobal mi sie mtm zielony srodkowy, mialam w dzienniku/wspominniaku ktoregos dnia zapisane tak: " szukanie bylo moim znakiem, rzekl oliveira, a co jest moim ? ". wtedy nie bylo, ale sie stalo, ale przyszlo, szukanie i znajdywanie, bo nie takie bezproduktywne wcale. szukanie szukanie i znajduje ukladaneczke siebie i kazdy kawalek cieszy mnie bardzo bardzo. <-wykrzyknik w tym miejscu bylby egzaltowany, a przeciez to najgorsze slowo.

tymczasem ja kupilam ow success [buy the success, buy it, no need for hard work, paskudna sprawa] i przypomnialam sobie te smakowite obrazy wygnancow (mniam pictures of exils). teraz tym bardziej czuje ze romek tam pogrywa niczym wloczykij, a ja coraz bardziej jestem mimbla/naima (naima, imie arabskie, magda, imie wegierskie, choc oni tam maja jeszcze magdolne. ale magdolna jest cienka), mimbla, gdy czesze swoje wlosy, czuje ta wiez z wloczykijem i tym podobne, naima, gdy znow policzki mi mokna na rodzine slowa 'egoizm'.
ale pomaga to calkiem, gdy siedze w paiu pusciutkim i cichutkim, gdy nie ma tam ani mojej mam ani lukasza, a ja siedze cichutenko patrzac sie we wlasne paznokcie i mam poczucie ze to normalne konwencjonalne zasmucenie kazdego zielonego wilgotnego, gdy zjawia sie w gronie, w ktorym nie bardzo chcialby byc ale musi... uf. wtedy mysle sobie ze coraz bardziej jestem mimbla/naima i podnosze glowe.

tymczasem ucze sie dalej, dzis dzien adresow ip, tyk tyk tyk tyk, minutki przechodza tup tup obok, ale szczesliwe to minutki; ida dalej wesolutkie, bo nauczyly sie czegos fajnego w ostanie szescdzesiat sekund.

ps. dwa ostatnie obrazy budy, 24 godziny przed tornado. wielkie lustra [metr na metr] i video na przystankach uwazam za cos pieknego. i wdzieczna jestem nikodemowi za niebieski, zolty i zielony.