emigrancki Dragoslav Dedovic
po setce kilometrow
zapalają się oczy bo tylko
zez pozwala by rzeczywiscie zobaczył
kiedy w nieskończonosci całuja się szyny
spij
gruczoły wydzielaja pot bo
skora pamieta co bys chcial zapomniec
moze miasto ku ktoremu pedzisz
wyparowalo w sloncu udlawilo sie w deszczu
a miejsce ktore zostawisz jest w istocie
miejscem ktorego nie umiesz opuscic
spij zatem
na koncu kazdych torow
na kotwicy czeka
łódź
zapalają się oczy bo tylko
zez pozwala by rzeczywiscie zobaczył
kiedy w nieskończonosci całuja się szyny
spij
gruczoły wydzielaja pot bo
skora pamieta co bys chcial zapomniec
moze miasto ku ktoremu pedzisz
wyparowalo w sloncu udlawilo sie w deszczu
a miejsce ktore zostawisz jest w istocie
miejscem ktorego nie umiesz opuscic
spij zatem
na koncu kazdych torow
na kotwicy czeka
łódź
0 Comments:
Prześlij komentarz
<< Home