ciebie nie ma a mnie...

... a mnie TO wciaga, wsysa mnie, moze nawet mnie calkiem zalalo i plywam w tej glebinie kartek, olowkow, farb...
zdaza mi sie rysowac na ulicach i powiem ci z odleglosci, ze jest fantastycznie, ze poznaje sie mase ludzi i ze mam nadzieje ze w budzie naszej ulubionej na twoje wysilki fotograficzne ludzi reaguja podobnie. poza tym godzinami znajduje ich wszystkich, jak to sie mowi, w sieci, na przemian czuje sie fajna i wpadam w panike nad swoim lenistwem.
od twojego wyjazdu powstalo prac: 2, slownie dwie. za malo. we wtorek mam prezentowac teczke, hahaha!
wsysa mnie, zalewa, odczuwam pokuse skasowania bloga mego prywatnego i usuniecia sie stad aby zalozyc cos o kryzysach artystycznych... czemu od razu kasowac? podobno statystycznie kazdy bloger w polsce ma 3 blogi. paranoja. my mamy juz... och mahdo! dogonilas statystyke!
a ja pisze tutaj w ramach przeciwwagi, zeby niczego pochopnie nie kasowac, tylko dlatego, ze moje dni na tej okropnej uczelni na ktora przypadkiem sie dostalam, sa policzone.
och och. have a nice time. ide studiowac platana. takie drzewo.