stopy spuchly mi, ramiona mam czerwone

a jestem '30 cm ponad chodnikami', co bierze sie z doswiadczenia emocji tlumu dzielacego sie swoja energia wykladniczo.
to byly dobre dni w hdyni, dni upalne niczym w Kongo, parujace i roztapiajace sie w sennosci, a jak mowily dwie norwezki: it's not much hotter than in norway, it's really the same. dni ktore mialy byc pelne szalenstwa, ale wszystko sie przesunelo. spalismy pod blokami nr 6 i 8.
na lotnisku zasmazylam sie na bulke grahamke.

nie bylo szczegolnych emocji procz tych typowych plynacych z muzyki, ktore byly bardzo typowo nadzwyczajne. spowszednialy mi juz, ale wciaz sa bardzo nasilone. uklon dla scissor sisters, ktorzy potrafili mnie zmusic do tanca o 2:24 w nocy. pozdrowienia dla pana ochroniarza, ktory o 3:13 mowil mi 'dobry wieczor', a ja mu mowilam 'dzien dobry' i pokazywalam wchodzace z drugiej strony slonce.
i jeszcze dla Wloczykija i Apostola, w ktorych zakochalam sie a oni w nas.
siadalam sobie o polnocy na rozgrzanym betonie na srodku miasteczka, dookola mnie biegali gdzies ludzie, popijalam nestea albo wode mineralna i wznosilam toasty z fanami Pharrella Williamsa. Pharrell Williams spiewal 'i wanna fuck tonight, i have some pussy', na co polowa z bedacych tam 35 tys. osob wybuchala smiechem, jedna czwarta patrzyla sie z niesmakiem a jedna czwarta [fani] wpadala w ekstaze.
wszystko bylo naprawde, naprawde faijinie.
nauczyli mnie kochac bezgranicznie.

ponoc co piaty maturzysta nie zdal egzaminu.
panika.